دزفول نامی آشنا در سرزمین خوزستان و ایران اسلامی است. شهری که مزین به وجود حرم نورانی امامزاده حضرت محمد بن موسی الکاظم (ع) (سبزقبا) می باشد و دارای افتخارات بزرگی از جمله شیخ اعظم انصاری، آیت الله ضیایی دزفولی، آیت الله معزی، آیت الله نبوی و آیت الله قاضی دزفولی و جاذبههای تاریخی همچون رودخانه خروشان دز، بافت قدیمی، پل ساسانی، بازار خراطان، مسجد جامع، مسجد لب خندق (شیخ انصاری)، قمیشهای تاریخی و شوادانها است و ایرانیان و جهانیان این شهر را به این افتخارات می شناسند.
اما دزفول قهرمان را به نامی دیگر میشناسند، شهر موشکها و پایتخت مقاومت و پایداری. سرزمینی که در هشت سال دفاع مقدس مردان و زنان آن با وجود موشک باران ارتش بعثی عراق هیچ گاه شهر را ترک نکردند و ضمن دفاع در جبهههای حق علیه باطل در خود شهر حماسه آفرینی کردند.
صدامیان که جرات مقابل با رزمندگان اسلام را نداشتند شکستهای خود را میخواستند با حملات موشکی به شهرها جبران کنند و انتقام از کودکان، زنان و سالمندان بی دفاع بگیرند حرکتی که امروز رژیم اشغالگر قدس در غزه انجام میدهد و میخواهد با جنایات خود اراده مردم شجاع و مظلوم غزه را بشکند، اما این مردم الگویی همچون مردم دیار مقاومت و پایداری، دزفول قهرمان را دارند.
شهر دزفول در دوران جنگ تحمیلی مورد اصابت ۱۷۶ موشک دور برد فراگ و اسکاد، ۴۸۹ بمب و راکت و پنج هزار و ۸۲۱ گلوله توپ قرار گرفت و در هشت سال دفاع مقدس ۲ هزار و ۶۰۰ شهید، ۴۰۰ جانباز، ۴۵۲ آزاده و ۱۴۷ جاویدالاثر والامقام را تقدیم کرد.
به پاس مقاومت و پایداری مردم دزفول در دوران هشت سال دفاع مقدس در هفتمین سال جنگ تحمیلی به پیشنهاد دولت وقت، دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت کشور معرفی و در چهارم خرداد ۱۳۶۶ لوح زرینی به مردم دزفول اعطا شد. همچنین چهارم خرداد به نام روز مقاومت و پایداری مردم دزفول در تقویم جمهوری اسلامی نامگذاری شد.
ثبت دیدگاه