حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

چهارشنبه, ۲۰ خرداد , ۱۴۰۵ Wednesday, 10 June , 2026 ساعت تعداد کل نوشته ها : 3090 تعداد نوشته های امروز : 0×
تأثیر مدیریت صحیح زراعی بر عملکرد کشت گندم
  • 2025-10-25 ساعت: 20:16
  • 0
    به گفته عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، مدیریت بهینه زراعی نقش تعیین‌کننده‌ای در موفقیت کشت گندم دارد و مهارت کشاورز در اجرای دقیق این اصول، عامل اصلی افزایش عملکرد محسوب می‌شود.
    ارسال توسط : نویسنده : یوسف دشت بزرگ
    پ
    پ

    علی اکبرآبادی، عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، با اشاره به نقش عوامل «به‌زراعی و به‌نژادی» در مدیریت تولید گندم، اظهار کرد: دستیابی به عملکرد بهینه در مزارع گندم منوط به رعایت اصول صحیح مدیریتی در کنار استفاده از ارقام پربازده است.

    وی افزود: ارقام گندم حاصل برنامه‌های به‌نژادی، از نظر ژنتیکی دارای ظرفیت عملکردی بالایی هستند، اما تحقق این ظرفیت تنها در گرو اجرای مدیریت به‌زراعی دقیق در زمان‌های حیاتی و مراحل مختلف رشد گیاه است.

    اکبرآبادی بیان کرد: ارقام متعددی از گندم برای اقلیم‌های مختلف کشور از جمله مناطق گرم و خشک، معتدل و سرد معرفی شده‌اند که هر یک از نظر سازگاری و ظرفیت عملکرد تفاوت‌هایی دارند.

    او توضیح داد: کشاورزان با رعایت ۱۰ عامل کلیدی در حوزه «به‌زراعی و به‌نژادی» می‌توانند مزارع خود را به گونه‌ای مدیریت کنند که ضمن کاهش هزینه‌های تولید، به حداکثر ظرفیت عملکرد دست یابند.

    ۱۰ عامل کلیدی برای مدیریت موفق مزرعه گندم

    اکبرآبادی در تشریح این عوامل گفت: موفقیت در کشت گندم با انتخاب هوشمندانه رقم سازگار با شرایط اقلیمی منطقه آغاز می‌شود. این انتخاب باید با رعایت تناوب زراعی مناسب همراه باشد تا حاصلخیزی خاک حفظ و بازسازی شود.

    وی افزود: تهیه بستر بذر ایده‌آل با بافت نرم، فشرده و عاری از کلوخ، شرط لازم برای جوانه‌زنی یکنواخت است. همچنین بذرکاری دقیق در عمق و تراکم مناسب و رعایت تاریخ کشت بهینه از دیگر ارکان حیاتی در مراحل اولیه رشد گیاه هستند که نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد نهایی دارند.

    او با اشاره به سه رکن اساسی مدیریت در طول فصل رشد، یعنی آبیاری، تغذیه و محافظت، بیان کرد: مدیریت بهینه آبیاری به معنای تأمین آب در زمان‌های حساس رشد مانند مراحل جوانه‌زنی، پنجه‌زنی، گلدهی و پر شدن دانه است.

    وی ادامه داد: تغذیه متعادل و علمی مستلزم انجام آزمون خاک و مصرف بهینه کودهای شیمیایی، آلی و زیستی است تا ضمن تأمین نیاز غذایی گیاه، از آلودگی محیط‌زیست جلوگیری شود. همچنین اجرای مدیریت تلفیقی برای کنترل علف‌های هرز، آفات و بیماری‌ها از طریق روش‌های غیرشیمیایی (مکانیکی و زیستی) و در صورت لزوم شیمیایی ضروری است تا خسارت به حداقل ممکن برسد.

    اکبرآبادی خاطرنشان کرد: برداشت به‌موقع در مرحله رطوبت فیزیولوژیکی مناسب دانه، آخرین حلقه این زنجیره به‌هم‌پیوسته است که از اتلاف محصول جلوگیری کرده و کیفیت نهایی آن را حفظ می‌کند. غفلت از هر یک از این ۱۰ عامل، حتی در بهترین شرایط اقلیمی، می‌تواند ظرفیت واقعی عملکرد رقم کشت‌شده را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

    وی تأکید کرد: این عوامل از ارکان اساسی مدیریت مزرعه گندم و سایر غلات محسوب می‌شوند و رعایت به‌موقع و صحیح آن‌ها در تمامی مراحل رشد گیاه، شرط اصلی دستیابی به عملکرد مطلوب است. هرگونه بی‌توجهی به این عوامل، بدون تردید موجب کاهش چشمگیر عملکرد نهایی خواهد شد.

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.